Into the Wild
Regie: Sean Penn
Distributie: A-Film
Je kapitaal weggeven aan een goed doel, de rest verbranden en met een rugzak naar Alaska trekken. Zou jij dat doen? Een Amerikaanse twintiger deed het en vertelde het niet na. Maar dankzij Sean Penn is er nu wel een film over z'n avontuur: Into The Wild.
Wat bezielt iemand die net zijn college-examen heeft gehaald en een fikse studiebeurs voor Harvard op de bankrekening heeft om alles op te geven en de wildernis in te trekken?
Een duidelijk antwoord op die vraag krijg je niet in Sean Penns nieuwste film. Toch hakt het waargebeurde verhaal over de 20-jarige Christopher McCandless er flink in.
Het is Sean Penns vierde film, na The Indian Runner, The Crossing Guard en The Pledge. Net als Clint Eastwood, Robert Redford en recentelijk Ben Affleck (Gone Baby Gone) ontpopt Penn zich naast acteur ook als een prima regisseur. Iemand met een eigen filmtaal, durf en een goede kijk op verfilmbare boeken.
Into The Wild is namelijk gebaseerd op de gelijknamige bestseller van Jon Krakauer. Die zich op zijn beurt weer liet inspireren door McCandless nagelaten dagboeken nadat de student de hongerdood stierf in Alaska. Sorry, maar in dit geval is het einde van de film al bekend.
Nature calls
We haken aan als Christopher (een sterke rol voor Emile Hirsch) net zijn examen heeft gehaald en samen met zijn zus in een roestige Chevy aankomt voor een feestelijk diner met z'n ouders. "Rij je nou nog steeds in die oude bak?", moppert vader.
Achter die opmerking blijkt een wereld van frustraties te zitten, aan beide kanten. Niet lang daarna zien we de jonge student 24.000 dollar overmaken op de rekening van Oxfam/Novib, waarna hij met z'n oude barrel en een stel boeken van Tolstoy de woestijn in trekt. Nature calls.
Als zijn wagen het door een springvloed laat afweten, verbrandt Christopher samen met z'n laatste dollarbiljetten de kentekenplaat en trekt de wijde wereld in. Met als enige bezit een rugzak en wat kleding.
Het ultieme doel is Alaska, waar de avontuurlijke student zijn laatste, huiveringwekkende dagen zal doorbrengen in een achtergelaten bus. Maar voor het zover is brengt zijn solistische roadtrip hem langs de graanvelden van South-Dakota, een hippiekamp in de Californische woestijn en (via een River Wild-achtige illegale kayak-trip naar Mexico.
Onderweg ontmoet Christopher, die zichzelf inmiddels de geuzennaam Alexander Supertramp heeft aangemeten, een aantal gelijkgestemde zielen. Waaronder een hippiestel op leeftijd, gespeeld door Catherine Keener & Brian Dierker. Voordat er hechte vriendschappen dreigen te ontstaan, heeft de steeds scruffier ogende eenling alweer z'n hielen gelicht.
Irritante voice over
Penn koos voor een overdadige navigatie in z'n film, alsof hij bang was dat de kijker de sprongen in de tijd niet zou snappen. Zo verdeelde hij het verhaal in vier hoofdstukken, verschijnen regelmatig fragmenten van het dagboek op het scherm en is er een irritante voice over van Christophers zus. Die laatste moet enig licht scheppen in het waarom van zijn vlucht. Maar het blijft onduidelijk of zijn ouders echt zulke nare mensen waren of dat Christopher gewoon een zonderlinge asceet is.
"What the hell are you running from?", vraagt de gepensioneerde militair Ron Franz (een prachtrol van Hal Holbrook) vertwijfeld aan hem. Hij weet het zelf ook niet.
De film is met tweeëneenhalf uur aan de lange kant en kent een aantal zwakke momenten, vooral als onze jonge zonderling weer eens gelukzalig zijn armen ten hemel werpt en de camera om hem heen draait alsof hij Jezus zelf is.
Maar verder alle lof voor cameraman Eric Gaultier, die de pracht en onbarmhartige kracht van de natuur in volle glorie in z'n lens ving. Die natuur is in Into The Wild geen romantisch decor maar ook geen dreigende entiteit, zoals in foute horrorfilms. Onderschat de kracht van de natuur nooit, is één van de boodschappen in deze indrukwekkende film, die het in het midden houdt tussen Cast Away en een roadmovie.
Into The Wild draait sinds vandaag in de bioscopen.
