maandag 22 september 2008

DVD: Soulwax - Part of the Weekend Never Dies

tuesday | 16:00:00 | 16.09.08

Lange tijd wilde dj Tiga niet na hun dj sets draaien. "Wat kun je nou nog opzetten na Ace Of Spaces...en Aretha Franklin", vraagt hij vertwijfeld aan de cameraman. Het fragment is te zien in de documentaire die Soulwax door regisseur Saam Farahmand liet maken van hun wereldtoernee. Zelden zagen we een energieker verslag van een band op toer.

Door René Passet

Wat als eerste opvalt aan Part The Weekend Never Dies (dat eind april al zijn vuurdoop in Paradiso had, maar pas onlangs de winkels bereikte), is de razendsnelle montage. Interviews worden continu versneden met beeldfragmenten die de soundbyte versterken of aanvullen. Als David Dewaele tegen een Japanse journaliste zegt dat Soulwax onder meer een rockband is, zie je bijvoorbeeld een korte flits van een soundcheck in een leeg voetbalstadion. En als twee Britse meisjes na afloop van een Soulwax gig 'It was diabolic, it was beyond diabolic' roepen, flitsen beelden van een cappuccino schuimmachine en rookslangen vanaf het podium voorbij.

De broers Stephan (de rustige) en David Dewaele (de extraverte) waren de afgelopen paar jaar de hardest working men in de danswereld, waarbij toernees van hun projecten Soulwax, 2Many DJ's en Soulwax Night Versions continu door elkaar liepen. Om tot een climax te komen in Radio Soulwax, een all nighter in Gent met bevriende en verwante zielen als Tiga, Justice en Erol Alkan.

Die zijn allemaal te zien in Part Of The Weekend Never Dies. Zo onthult Justice voor de camera van Farahmand dat ze de beats van NY Excuse gejat hebben voor hun debuutalbum. Digitalism op hun beurt veinst woede op de Belgische broers. "Waarom wel een remix voor Justice en niet voor ons?"

Rauwe energie
Saam Farahmand maakte de afgelopen jaren naam met videoclips voor de Klaxxons, Simian Mobile Disco en Janet Jackson. Part The Weekend Never Dies is zijn eerste lange film en aangezien hij niet het budget van een Scorsese had (die voor zijn Stones docu tientallen camera's gebruikte), koos hij dapper voor één enkele digitale camera.

Als het niet uit de breedte kan komen dan maar uit de diepte, was Farahmands motto. Hoe uitputtend hij te werk is gegaan, blijkt uit het onderdeel Nite Versions Live. Ieder nummer blijkt samengesteld uit honderden losse live fragmenten. Een kwart seconde Paradiso, twee seconden Fabric Londen, twee seconden New York. Een close up tijdens Fuji Rock in Japan glijdt naadloos over in een pan shot van een gig in Barcelona. Per shot staat onderaan het scherm waar het geschoten is, informatie die je via de menukeuze gelukkig uit kunt zetten om de illusie van een 'uniek concert' nog enigszins overeind te houden.

Ook in de documentaire zit veel muziek, naast een leuke inkijk in randverschijnselen als groupies, luxe hotelkamers en overspannen bedrijfsleiders. Ook de minder glorieuze kanten van toeren komen aan bod. Proberen de slaap te vatten terwijl de toerbus over verlaten snelwegen naar de volgende stad rijdt (met als leuk detail een hand waarop een telefoonnummer is gekriebeld). Zo'n Soulwax totaalpakket van live spelen en daarna plaatjes draaien is natuurlijk leuk, het is ook slopend.

Overschatte baan
Alom bewondering dus, ook van het bevriende LCD Soundsystem. Al heeft LCD frontman James Murphy nog wel een mooie opmerking over het dj-vak. "Iedere dj zou verplicht een jaar in een punkband moeten spelen", fulmineert hij. "Het dj vak is samen met videospeltester waarschijnlijk de stomste en meest overschatte baan ter wereld."

Waarna een waar beeldenbombardement rond een 2Many DJ's set laat zien dat de Belgen hun geld wél dubbel en dwars waard zijn. Schreeuwende fans, afgeladen festivaltenten en piemelnaakte dansers. Veel meer punk kan dansmuziek niet worden. Part The Weekend Never Dies is van grote klasse en geeft perfect de rauwe energie weer van de Fucking Dewaele Brothers. Een fucking goede documentaire. Part Of The Weekend Never Dies is uit via PIAS.

Part Of The Weekend Never Dies (introductie)