Hij is begonnen hoor, het Rotterdams Filmfestival. Of het IFFR, zoals het grootste meerdaagse evenement van Nederland officieel heet. Films kijken tot je erbij neervalt. Zelfs buiten in de vrieskou zijn voorstellingen.
Voor me ligt een enorm dik wit boek. Honderden films staan er in beschreven. Korte films, lange films, en alles daar tussenin. Het is de programmagids van het International Filmfestival Rotterdam 2009. Zojuist opgehaald bij de persbalie in de Rotterdamse Doelen.
De komende tien dagen zal mijn leven simpel zijn. Met als belangrijkste vraag: hoe laat begint mijn volgende film? Met een gemiddelde van 40 films per festival behoor ik tot de middenmoot der filmfreaks. Er zijn er die er
Bovendien wil ik met deze blogs jullie af en toe op de hoogte blijven houden hoe de vlag erbij hangt in Rotterdam. Woensdagmiddag was dat nog wat slapjes. Zo’n eerste festivaldag is altijd raar. Je haalt je perskaart op, leest het filmprogramma nog eens door en probeert op het laatste moment nog naamkaartjes te komen van de openingsfilm The Hungry Ghost. De enige film die draait op de eerste dag.
Meestal laat ik zo’n openingsavond voor wat ‘ie is. Maar als openingsfilm geregisseerd is er een van mijn favoriete acteurs uit de maffiaserie The Sopranos, dan wordt het anders. Michael Imperioli (Tony’s neefje Christopher in de serie) blijkt niet alleen in de Sopranos filmambities te hebben, in het echte leeftijd heeft hij ze zelfs waargemaakt.
In The Hungry Ghosts volgen we gedurende 36 uur zeven inwoners van New York. Uiteindelijk komen de hoofdpersonen elkaar op een of andere andere manier tegen.
Burgemeester Aboutaleb en cultuurminister Plasterk zaten woensdagavond in de zaal, maar ik zie hem helaas donderdagochtend pas. Samen met nog vier andere films. Dat dan weer wel.
Wiskunde
Het uitzoeken van je persoonlijke filmprogramma is overigens hogere wiskunde. Er draaien zo ontzettend veel films de komende dagen, dat het blokkenschema minstens twee keer zolang is als dat van bijvoorbeeld Lowlands, North Sea Jazz of Dance Valley. Bovendien is het niet zo dat je halverwege binnen kunt lopen, zoals met een concert. Nee, veel films zijn zelfs al uitverkocht. Vooral het slotweekend is berucht om z’n drukte.
Toch is de situatie voor beginnende bezoekers niet hopeloos, blijft de organisatie van het filmfestival benadrukken. Zelfs voor populaire en op de website uitverkochte films als Slumdog Millionaire (de nieuwste Danny Boyle), Still Walking en Gomorra zijn op de dag zelf nog een handvol kaarten beschikbaar. Als je maar vroeg komt.
En anders is altijd nog het programmaonderdeel Size Matters, waarin films op alles behalve normaal filmdoek worden vertoond. Zo maakten beroemde regisseurs als Guy Maddin en Carlos Reygadas speciaal voor het IFFR films die op gebouwen in de stad worden geprojecteerd. Terwijl andere films alleen op iPod-schermpjes kunnen worden bekeken.
De kleur wit van de nieuwe gids (en ook alle posters en ander drukwerk) symboliseert de vele veranderingen van het IFFR dit jaar. Een nieuw logo, een nieuwe directeur en een radicaal andere programma-indeling. Één ding veranderde niet. In Rotterdam draait tot volgende week zondag alles om film, film, film. Ik heb er zin in.
Website Filmfestival Rotterdam
trailer The Hungry Ghosts
