Tokyo Sonata

Debussy klinkt nooit meer hetzelfde Met Tokyo Sonata wilde de Japanse cultregisseur Kiyoskhi Kurosawa een 'normale' film maken. Dat is niet helemaal gelukt, maar hij komt een heel eind en het slot is subliem. Niet voor niets won de film al een karrenvracht prijzen. Schaamte, gezichtsverlies. Wie weleens in Azië is geweest weet dat die begrippen daar een heel andere lading hebben dan in het Westen. Het helpt het zonderlinge gedrag van vader Ryuhei Sasaki in Tokyo Sonata beter te begrijpen.In die nieuwste film van de Japanse cultregisseur Kiyoshi Kurosawa verzwijgt iedereen dingen voor elkaar en proberen alle gezinsleden zich naarmate de film vordert te ontworstelen aan de situatie waarin ze zich bevinden. Soepbus Aan het begin van Tokyo Sonata lijkt er nog geen vuiltje aan de lucht. Hoewel, de stormachtige wind rond het appartement is natuurlijk een voorbode van naderend onheil. Tokyo Sonata draait om een modelgezin in een buitenwijk van Tokio. Vader, moeder en twee puberende zoons. Maar als pappa na jaren trouwe dienst op kantoor plotseling wordt ontslagen omdat zijn baan naar China wordt wegbezuinigd (ook in Japan kennen ze het begrip outsourcen), verzwijgt Ryuhei dat voor de rest van zijn gezin. Sterker nog, iedere dag kust hij zijn vrouw gedag en verlaat stipt om negen uur jasje-dasje het huis. Om vervolgens uren op straat te zwerven, in de rij te staan voor het arbeidskantoor of aan te schuiven bij de soepbus. Daar blijkt hij niet de enige met zorgen. Een oude schoolvriend die al net zo onberispelijk gekleed gaat, zit in dezelfde penarie. Zijn glanzende aluminium zakentas en het constant rinkelende mobieltje dienen slechts als camouflage. "Ik heb mijn toestel zo geprogrammeerd dat ik regelmatig gebeld word", legt hij aan de verblufte Ryuhei uit. Hij nodigt zijn jeugdvriend vervolgens thuis uit omdat zijn vrouw achterdochtig begint te worden. Comfortzone Ook Ryuhei's beide zoons hebben zo hun manieren om dingen verborgen te houden. De oudste is zelden thuis, de jongste houdt stiekem lunchgeld achter om zo zijn pianolessen te kunnen betalen.Onder zijn dekbed bewaart hij een keyboard. Zo sluimert ervan alles in het Japanse gezin. Waar moeder Megumi lange tijd kan veinzen dat er geen vuiltje aan de lucht is. Ieder potje in haar keuken staat strak in het gelid. Met militaire precisie runt ze het huishouden en het gezin. Totdat ook zij hardhandig uit haar comfortzone wordt getrokken. Mama wordt ontvoerd door een inbreker (een hilarische cameo van de in Japan zeer geliefde steracteur Koji Yakusho). De ontvoering leidt tot een slapstickachtige stijlbreuk in het tot dan zorgvuldig opgebouwde verhaal van ontkenning en verhulling. Kwallen Regisseur Kurosawa wilde met Tokyo Sonata een 'normale' film maken. Tot nu toe stond de Japanner vooral bekend om duistere, fantasievolle en curieuze films met titels als Doppelgänger, Pulse en Bright Future. In die laatste film dobbert een stel lichtgevende kwallen door de kanalen van Tokyo en in Pulse zoeken de doden via schaduwen op de muur contact met de levenden. Kortom: andere koek. Gelukkig heeft Kurosawa zo zijn eigen definitie van normaal. En kan het dus gebeuren dat vader Ryuhei een nacht lang in een oranje overall langs de kant van de weg ligt, terwijl zijn vrouw met haar kleding aan in zee zit en de oudste zoon in Irak meevecht met de Amerikanen. We zijn dan al een heel eind op weg naar de totale desintegratie van het gezin. Dat Kurosawa de familie weer op een geloofwaardige manier bij elkaar brengt, toont zijn vakmanschap als verhalenverteller. Het sublieme slot van Tokyo Sonata is bovendien alleen al vijf sterren waard. Zonder te verklappen wat er precies gebeurt zul je nooit meer hetzelfde luisteren naar Claire de Lune van Claude Debussy. Tokyo Sonata draait sinds vandaag in de filmhuizen. De dvd van Bright Future is te bestellen via Filmfreaks.nl. Pulse is via Amazon te vinden. Trailer Tokyo Sonata Related links » Website Tokyo Sonata