wednesday | 11:15:00 | 03.02.10
Hollywood is sinds gister van de troon gestoten door een Spaanse film over een mongooltje. Mijnheer Vos moet het voorlopig stellen met de tweede plek in de lijst van Rotterdamse publieksfavorieten.
tekst: René Passet
"Trrrrrrrrrrrr". Het geluid van draaiende filmprojectoren was de afgelopen dagen regelmatig in de straten van Rotterdam te horen. Simpel gevolg van een geniale guerilla-mediacampagne rond het Filmfestival. Duizenden fietsen werden voorzien van een wasknijper en een stukje transparant plastic. Je weet wel, vroeger knipte je het lege yogurtpak van je moeder daarvoor aan stukken. Het idee er achter de campagne was simpel: door het geluid van een ratelende filmprojector over de straten van Rotterdam te jagen zou iedere voorbijganger direct weten: het filmfestival is weer begonnen.
Inmiddels zijn we over de helft, begint de publieksfavoriet zich af te tekenen en zijn de eerste filmprijzen uitgereikt. Dinsdagavond kregen drie regisseurs een Tiger Award voor de beste korte film. Later deze week volgen andere categorieen.
Tot de kanshebbers voor een Tiger behoren het lieve Mexiaanse Alamar (waarin een vader met z'n jonge zoontje terug naar de natuur gaat) en het aangrijpende en grimmige Deense gevangenisdrama "R", waarover later deze week meer.
Mongool
In de lijst van publieksfavorieten is Wes Andersons hilarische poppenstory The Fantastic Mr. Fox sinds afgelopen nacht verdrongen door de Spaanse film Yo, Tambien. Terecht, want hoe leuk het avontuur van mijnheer vos en zijn familie ook is, een film over een jongen met Downsyndroom die verliefd wordt op een vrouw die wel alle 46 chromosomen op een rijtje heeft is natuurlijk veel gedurfder.
Daniel mag dan een mongooltje zijn, hij is bepaald niet dom, zo blijkt al snel. Hij spreekt een woordje engels, kan met computers overweg en heeft zelfs een universitaire graad op zak. "Mijn moeder leest intensief boeken voor sinds ik een kind was en stelt me duizend vragen", verklaart de 34-jarige hoofdpersoon zijn slimheid. Als Daniel tijdens zijn eerste werkdag wordt voorgesteld aan Lucia (Lola Dueñas, bekend uit Mar Adentro), wordt hij al snel verliefd. De geblondeerde meid staat op de afdeling bekend als de sloerie van kantoor, iemand die veel lovers maar nimmer een vriend had. Maar ze is de enige die Daniel benadert als gelijke. Je voelt hem al aankomen: er ontstaat een hechte band tussen de twee. Opvallend daarbij is dat die vriendschap door niemand 'normaal' wordt gevonden. Zelfs de invoelende ouders van Daniel hebben zo hun bedenkingen bij de verliefdheid van hun zoon.
Niet zielig
Het regisseursduo Álvaro Pastor en Antonio Naharro laveren in hun sociale drama behendig langs de valkuilen van cliche's en melodrama, en houden hun vlotte verhaal luchtig en vol humor. Dat is knap want bij een film over mongooltjes ligt het 'ah-wat-zielig-gevoel' al snel op de loer.
Zo niet in Yo, Tambien, een innemende film (met twee ijzersterke hoofdrolspelers) die je vooral aan het denken zet. Waarom zien we mongooltjes als kinderen in plaats van als volwassenen, compleet met wensen en (seksuele) verlangens?
Yo, Tambien draait donderdag en zaterdag nog op het Filmfestival maar je moet van goeden huize komen wil je nog een kaartje kunnen scoren. Vanaf 13 mei draait Yo, Tambien in de reguliere bioscoop.
tekst: René Passet
"Trrrrrrrrrrrr". Het geluid van draaiende filmprojectoren was de afgelopen dagen regelmatig in de straten van Rotterdam te horen. Simpel gevolg van een geniale guerilla-mediacampagne rond het Filmfestival. Duizenden fietsen werden voorzien van een wasknijper en een stukje transparant plastic. Je weet wel, vroeger knipte je het lege yogurtpak van je moeder daarvoor aan stukken. Het idee er achter de campagne was simpel: door het geluid van een ratelende filmprojector over de straten van Rotterdam te jagen zou iedere voorbijganger direct weten: het filmfestival is weer begonnen.
Inmiddels zijn we over de helft, begint de publieksfavoriet zich af te tekenen en zijn de eerste filmprijzen uitgereikt. Dinsdagavond kregen drie regisseurs een Tiger Award voor de beste korte film. Later deze week volgen andere categorieen.
Tot de kanshebbers voor een Tiger behoren het lieve Mexiaanse Alamar (waarin een vader met z'n jonge zoontje terug naar de natuur gaat) en het aangrijpende en grimmige Deense gevangenisdrama "R", waarover later deze week meer.
Mongool
In de lijst van publieksfavorieten is Wes Andersons hilarische poppenstory The Fantastic Mr. Fox sinds afgelopen nacht verdrongen door de Spaanse film Yo, Tambien. Terecht, want hoe leuk het avontuur van mijnheer vos en zijn familie ook is, een film over een jongen met Downsyndroom die verliefd wordt op een vrouw die wel alle 46 chromosomen op een rijtje heeft is natuurlijk veel gedurfder.
Daniel mag dan een mongooltje zijn, hij is bepaald niet dom, zo blijkt al snel. Hij spreekt een woordje engels, kan met computers overweg en heeft zelfs een universitaire graad op zak. "Mijn moeder leest intensief boeken voor sinds ik een kind was en stelt me duizend vragen", verklaart de 34-jarige hoofdpersoon zijn slimheid. Als Daniel tijdens zijn eerste werkdag wordt voorgesteld aan Lucia (Lola Dueñas, bekend uit Mar Adentro), wordt hij al snel verliefd. De geblondeerde meid staat op de afdeling bekend als de sloerie van kantoor, iemand die veel lovers maar nimmer een vriend had. Maar ze is de enige die Daniel benadert als gelijke. Je voelt hem al aankomen: er ontstaat een hechte band tussen de twee. Opvallend daarbij is dat die vriendschap door niemand 'normaal' wordt gevonden. Zelfs de invoelende ouders van Daniel hebben zo hun bedenkingen bij de verliefdheid van hun zoon.
Niet zielig
Het regisseursduo Álvaro Pastor en Antonio Naharro laveren in hun sociale drama behendig langs de valkuilen van cliche's en melodrama, en houden hun vlotte verhaal luchtig en vol humor. Dat is knap want bij een film over mongooltjes ligt het 'ah-wat-zielig-gevoel' al snel op de loer.
Zo niet in Yo, Tambien, een innemende film (met twee ijzersterke hoofdrolspelers) die je vooral aan het denken zet. Waarom zien we mongooltjes als kinderen in plaats van als volwassenen, compleet met wensen en (seksuele) verlangens?
Yo, Tambien draait donderdag en zaterdag nog op het Filmfestival maar je moet van goeden huize komen wil je nog een kaartje kunnen scoren. Vanaf 13 mei draait Yo, Tambien in de reguliere bioscoop.
