DJB Report IFFR 2009: Banden met de maffia
Er draaien dit jaar opvallend veel maffiafilms in Rotterdam. Met het veelbesproken Gomorra als boegbeeld. Is die film rauw en donker, in Il Divo is alles hypergestileerd en glanzend. Maar de hoofdrolspelers zijn net zo verrot van binnen.
Daar komt ‘ie aangerold. Met ferme bewegingen van haar vlakke hand rolt de operateur van Cinerama de spoel van de volgende film door het filmcafé. Het gevaarte is bijna een meter hoog en bedreigt de knieën van diegenen die niet opzij springen. Het is de print (zoals zo’n filmspoel officieel heet) van de film die we zo dadelijk gaan zien: Il Divo, de nieuwe film van de Italiaanse regisseur Paolo Sorrentino.
Om die gestileerde prachtfilm in zijn volle omvang te kunnen waarderen helpt het, als je iets van de Italiaanse politiek weet en wel eens hebt gehoord van de Rode Brigades en de vrijmetselaarsloge P2.
Zegt de naam Giulio Andreotti je iets? De kleine man met de onafscheidelijke ‘Dolf Brouwers-bril’ domineerde 60 jaar lang het politieke toneel in Rome, leidde zeven kabinetten en werd in ’91 benoemd tot senator voor leven, met bijbehorende immuniteit. Het was een roerige tijd, waarbij ontvoeringen, afrekeningen en zelfmoorden aan de orde van de dag leken.
Sorrentino maakte een biopic over Andreotti’s leven, met prachtig camerawerk en een goedgeplaatste soundtrack. Dat Sorrentino behalve van film ook het verstand heeft van muziek, bewees hij al met zijn vorige film Le Consequenze dell’ Amore, waarop veel elektronische muziek van het Warp label voorbij rolde.
Vooral het eerste uur van Il Divo is subliem. Daarna, als de maffia-aanklachten Andreotti in de rechtszaal brengen, zakt de bijna twee uur durende film iets in. Maar het blijft genieten van ster acteur Toni Servillo, die op het festival ook in Gomorra te zien is, maar dan als maffialid.
IJslandse maffia
Opvallend hoeveel maffia & misdaadfilms er trouwens draaien in Rotterdam dit jaar. Behalve in Italië kampen ze ook in Zuid-Korea, Hongkong en IJsland met georganiseerde misdaad. IJsland? Geintje zeker? “Als je in Reykjavik een potlood steelt, heeft de politie er aan het einde van de staat al opgepakt", lacht regisseur Olaf de Fleur Johannesson tijdens de Q&A van zijn film The Higher Force.
In die knotsgekke film over een stel mislukte ‘loansharks’ speelt Michael Imperioli (Christopher in The Sopranos) een grappige bijrol als maffiabaas. Als je van de typische Scandinavische humor houdt (en dat doe ik), dan is deze zwarte misdaadkomedie op het failliet eiland beslist een aanrader. Alleen al voor het typetje ‘Wolfi’, een Duitse hippie met een geweldig fout accent en witte sportsokken onder z’n rode broek.
Minder valt er te lachen in Breathless, een rauwe misdaadfilm en kandidaat voor de Tiger Awards, de prijs voor beginnende regisseurs, in dit geval de Koreaanse regisseur Yang Ik-June.
Je moet tegen een stootje kunnen, als je Breatless wil kunnen waarderen. In de eerste seconden vallen al rake klappen, waarna twee uur lang talloze mensen tot pulp worden gebeukt omdat ze niet op tijd hebben betaald. In vrijwel iedere tweede zin zit een (Koreaanse) scheldwoord waarbij hoofdpersoon Song-Hoon zelfs zijn kleine neefje niet spaart.
Daarom is het moeilijk sympathie op te brengen voor deze keiharde gangster die z’n gevoel lijkt te hebben uitgeschakeld. Dat dat toch lukt, is de verdienste van de jonge regisseur die het verhaal met veel flair en knap camerawerk weet te vertellen.
Later deze week meer over Gomorra, volgens sommigen de beste maffiafilm ooit gemaakt. Of dat terecht is, lezen jullie donderdag.
Il Divo
The Higher Force
Breathless
trailer Il Divo
